ความรู้เรื่องเครื่องสำอาง อาการข้างเคียงที่เกิดจากการใช้เครื่องสำอาง การหยุดปัญหาเมื่อมีอาการข้างเคียงจากเครื่องสำอาง คำแนะนำในการเลือกซื้อและเลือกใช้เครื่องสำอาง เครื่องสำอาง กับ อ.ย.
ความรู้เรื่องเครื่องสำอาง มนุษย์กับความสวยความงามเป็นสิ่งที่อยู่คู่กันมาช้านานแล้ว ไม่ว่าชาย หรือหญิง ทุกคนย่อมต้องการที่จะให้ตัวเองดูดีอยู่เสมอ เพื่อบุคลิกภาพที่สง่างาม ดังนั้นเครื่องสำอางจึงเข้ามามีบทบาทต่อชีวิตประจำวันของมนุษย์อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เมื่อเป็นเช่นนี้แล้วความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับเครื่องสำอาง และการใช้อย่างถูกวิธีจึงเป็นสิ่งจำเป็นที่ควรทราบ เครื่องสำอางแบ่งออกได้เป็น 2 ชนิดหลัก ๆ คือ 1. เครื่องสำอาง (Cosmetics) หมายถึง ผลิตภัณฑ์ที่ใช้กับร่างกายมนุษย์ เพื่อความ สะอาด และความสวยงามเท่านั้น ผลิตภัณฑ์ที่ถือเป็นเครื่องสำอางนั้นมีมาตั้งแต่โบราณ กาลแล้วเช่น สบู่ แป้ง ยาสีฟัน เป็นต้น
2. เวชสำอาง (Cosmeceuticals) หมายถึง เครื่องสำอางที่รวมเอาคุณสมบัติของเครื่องสำอางและตัวยาไว้ด้วยกัน เช่น ครีมทาส้นเท้าแตกที่มีส่วนผสมของซาลิคไซลิค แอสิด 2% ถือเป็นเวชสำอาง เพราะมีตัวยาเพื่อใช้ในการรักษา ผลิตภัณฑ์ที่จัดเป็นเวชสำอางนั้น จะไม่ได้เน้นในเรื่องของความสวยความงามมากนัก แต่จะให้ความสำคัญในการประสิทธิภาพของตัวยาในการรักษาปัญหาเฉพาะที่มากกกว่า อาการข้างเคียงที่เกิดจากการใช้เครื่องสำอาง
เครื่องสำอาง กับ อ.ย. ตามพระราชบัญญัติเครื่องสำอาง พ.ศ 2535 แบ่งเครื่องสำอางออกเป็น 3 ประเภท คือ
1.เครื่องสำอางควบคุมพิเศษ เป็นกลุ่มผลิตภัณฑ์ ที่มีผลกระทบต่อสุขอนามัยของประชาชน หรือเกิดอันตรายในการใช้ เนื่องจากพิษภัย หรืออันตรายของเคมีภัณฑ์ที่เป็นส่วนผสม การกำกับดูแล ต้องผ่านการกลั่นกรอง ในระดับเข้มงวด ผลิตภัณฑ์ที่มีสารควบคุมพิเศษ เช่น ยาสีฟันผสมฟลูออไรด์ น้ำยาย้อมผม ผงฟอกสีผม เป็นต้น ผู้ผลิตจำหน่ายเครื่องสำอางควบคุมพิเศษ ต้องขึ้นทะเบียนตำรับเครื่องสำอาง จนได้รับใบสำคัญการขึ้นทะเบียนแล้ว เมื่อจะเริ่มทำการผลิตเครื่องสำอางเมื่อใด จะต้องแจ้งให้สำนักงานคณะกรรมการอาหาร และยาทราบ พร้อมทั้งชำระค่าธรรมเนียมรายปีด้วย
2.เครื่องสำอางควบคุม เป็นกลุ่มผลิตภัณฑ์ ที่มีผลกระทบต่อสุขอนามัยของประชาชน หรืออาจเกิดอันตรายในการใช้ได้ แต่ระดับความรุนแรงน้อยกว่าเครื่องสำอางควบคุมพิเศษ ระดับการกำกับดูแล ลดลงจากเครื่องสำอางควบคุมพิเศษ ผลิตภัณฑ์ที่ใช้กับเส้นผมที่มีสารควบคุม เช่น ผลิตภัณฑ์ที่มีสารขจัดรังแค ซิงก์ไพริไทโอน ไพรอคโทนโอลามีน และคลิมบาโซลเป็นต้น รวมทั้ง ผ้าอนามัย ผ้าเย็น หรือกระดาษเย็น แป้งฝุ่นโรยตัว และแป้งน้ำ ผู้ผลิตเพื่อจำหน่ายเครื่องสำอางควบคุม จะต้องมาแจ้งรายละเอียดต่อสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา หรือสำนักงานสาธารณสุขจังหวัด ที่มีแหล่งผลิตตั้งอยู่ ก่อนการผลิตไม่น้อยกว่า 15 วัน และต้องชำระค่าธรรมเนียมรายปี จึงจะทำการผลิตได้